Przewlekła choroba żylna

Przewlekła choroba żylna to nieprawidłowość budowy lub funkcji układu żylnego, występująca przewlekle, której towarzyszą objawy odczuwane przez pacjenta (ciężkość, dyskomfort, zaburzenia czucia, skurcze, napięcie) lub widoczne na skórze (teleangiektazje, "pajączki", żylaki, obrzęk, przebarwienia, owrzodzenia) albo stwierdzane w badaniu lekarskim (zwykle połączonym z badaniem USG Doppler). 

Stadia

  1. Teleangiektazje, żyły siatkowate, "pajączki"
  2. Żylaki
  3. Obrzęki
  4. Przebarwienia, zaniki skóry i tkanki podskórnej, rozległa sieć małych poszerzonych naczyń w okolicy stawu skokowego
  5. Blizny po wygojonym owrzodzeniu żylnym
  6. Owrzodzenie żylne

Częstość występowania

  • około 60% populacji
  • objawy odczuwane przez pacjenta, bez widocznych zmian na skórze - 10%
  • teleangiektazje, "pajączki", żyły siatkowate - 26%
  • żylaki - 20%
  • obrzęki - 10%
  • zawansowane zmiany skórne (przebarwienia, owrzodzenia, blizny po owrzodzeniach) - 6%

Progresja zmian

U 20% pacjentów z żylakami w ciągu 6 lat powstanie owrzodzenie żylne.

Przyczyny objawów

  • wrodzone osłabienie ściany naczyń żylnych
  • przebyte zakrzepice żylne
  • urazy
  • ucisk na żyły np. w jamie brzusznej
  • niewydolność serca
  • osłabienie siły mięśniowej kończyn
  • i inne
Układ naczyniowy kończyn dolnych zbudowany jest z tętnic (to naczynia, które prowadzą krew od serca do stóp), żył (które odprowadzają krew od stóp w kierunku serca), mniejszy naczyń (które łączą tętnice z żyłami).  Do układu naczyniowego należą także naczynia limfatyczne.
Istotą problemu w przewlekłej chorobie żylnej jest nieprawidłowy przepływ w żyłach kończyn dolnych.
Żyły kończyn dolnych dzielą się na powierzchowne i głębokie. Żyły powierzchowne położone są powierzchownie, pod skórą, a żyły głębokie - głębiej, pomiędzy mięśniami.

Niewydolność żył powierzchownych



Niewydolne żyły powierzchowne prowadzą do powstania nadciśnienia żylnego (to inne schorzenie niż nadciśnienie tętnicze), żyły poszerzają się, nie odprowadzają prawidłowo krwi do żył głębokich, w kierunku serca. Objętość naczyń żylnych z czasem zwiększa się, poszerzają się ich bocznice, powstają żylaki, czyli poszerzone, kręte naczynia widoczne zwykle jako uwypuklenia na skórze. Kolejnym etapem jest powstawanie obrzęków (głównie w okolicy stawów skokowych, podudzi, stóp). Początkowo obrzęk ustępuje po nocym odpoczynku, po wielogodzinnym leżeniu. Z czasem obrzęk utrwala się, nie ustępuje już tak łatwo. Niezależnie od obrzęku mogą pojawiać się brązowe trwałe przebarwienia podudzi (hemosyderoza). Ostatecznie dochodzi do nieprawidłowego odżywiania skóry, tkanki podskórnej i samoistnego powstawania owrzodzeń lub znacznie utrudnionego gojenia się ran na stopach i podudziach. Leczenie owrzodzeń jest zwykle wielomiesięczne, czasochłonne i kosztowne.

Cel leczenia niewydolności żylnej

Dla pacjentów duże znaczenie ma usunięcie żylaków,  jednak poza wymiarem estetycznym bardzo istotny jest też wpływ leczenia na patofizjologię przepływu żylnego w kończynach dolnych. Celem leczenia jest leczenie nadciśnienia żylnego kończyn dolnych. Leczenie zmniejsza lub znosi całkowicie dolegliwości, obrzęk, powoduje zmniejszenie, "wchłonięcie się" żylaków. Zapobiega to rozwojowi zaawansowanych stadiów niewydolności żylnej, powstawaniu owrzodzeń, poprawia warunki gojenia już istniejących owrzodzeń.

Kwalifikacja do leczenia

Lekarz kwalifikuje pacjenta do leczenia na podstawie przeprowadzonego badania. 

Kompresjoterapia

Kompresjoterapia (terapia uciskowa) to metoda profilaktyki i leczenia chorób żył stopniowanym uciskiem (największy ucisk stosuje się na stopie i w okolicy stawu skokowego, powyżej ucisk zmniejsza się stopniowo). Stosowane są bandaże oraz wyroby uciskowe: podkolanówki, pończochy, rajstopy. 

Więcej informacji: kompresjoterapia

Zabiegi zamknięcia żył

Zalecanymi przez Europejskie Towarzystwo Chirurgii Naczyniowej zabiegami leczenia niewydolności żył powierzchownych są zabiegi
termicznej ablacji wewnątrzżylnej. Zabiegi te są zabiegami małoinwazyjnymi. W porównaniu do klasycznych metod chirurgicznych nie wymagają znieczulenia ogólnego, ani blokady centralnej (znieczulenia podpajęczynówkowego), mniejsza jest liczba powikłań, a rekonwalescencja - szybsza. Zabiegi te można wykonywać z użyciem lasera, fali elektromagnetycznej lub pary wodnej.

Więcej informacji o wewnątrzżylnej ablacji laserowej: EVLT

Skleroterapia

Informacje o zabiegu: skleroterapia